9 . بخارى در بخش شايستگى اهل علم و فضل به پيش‌نمازى مىنويسد : ابواليمان ، از شعيب ، از زُهْرى ، از انس بن مالك انصارى - كه خدمتگزار پيامبر و از اصحاب ايشان بود - اين گونه نقل مىكند : ابوبكر در دوران بيمارى پيامبر صلى اللَّه عليه وآله - كه به سبب آن حضرتش وفات يافت - براى مردم نماز مىخواند . روز دوشنبه بود كه مردم براى اداى نماز صف بسته بودند . پيامبر صلى اللَّه عليه وآله پردهء اتاق را كنار زد و در حالى كه ايستاده بود به ما نگاه مىكرد . گويى صورت آن حضرت را مىديدم كه [ در رنگ پريدگى ] به رنگ كاغذ قرآن بود . او تبسّم كرد و خنديد . نزديك بود ما از خوشحالى ديدن پيامبر مفتون شويم . ابوبكر به عقب برگشت تا به صف بپيوندد و گمان كرد كه پيامبر براى نماز بيرون مىآيد . پيامبر صلى اللَّه عليه وآله به ما اشاره كرد كه نمازتان را تمام كنيد ؛ آن گاه پرده را انداخت و در همان روز وفات يافت . « 1 » 10 . آخرين روايتى كه بخارى در اين زمينه نقل كرده چنين است : ابومعمر ، از عبدالوارث ، از عبدالعزيز نقل مىكند كه انس گويد : پيامبر صلى اللَّه عليه وآله سه روز از خانه بيرون نيامد . نماز برپا شد .

--> ( 1 ) . صحيح بخارى : 1 / 240 ، حديث 648 .